Czy osoby z ADHD lubią zwierzęta

To sympatyczne pytanie, które kryje coś więcej. Nie ma badania, które orzekłoby, że wszystkie osoby z ADHD kochają zwierzęta, bo upodobania są indywidualne. Wiele osób z ADHD opisuje jednak, że kontakt ze zwierzętami daje im coś, czego trudno szukać gdzie indziej.

Dlaczego zwierzęta bywają wspierające

Relacja ze zwierzęciem jest prosta i szczera, bez wrażliwości na odrzucenie, która w kontaktach z ludźmi bywa dla osób z ADHD obciążająca. Zwierzę nie ocenia, nie obraża się i reaguje tu i teraz. Dla wielu osób to ogromna ulga.

Struktura i ruch

Opieka nad zwierzęciem wprowadza rytm i zewnętrzną strukturę, których w ADHD często brakuje. Psa trzeba wyprowadzić o stałych porach, nakarmić, zająć się nim. Ta powtarzalność bywa kotwicą dla osoby, której trudno samodzielnie utrzymać rutynę. Do tego dochodzi ruch i przebywanie na dworze, które realnie pomagają regulować napięcie.

Uważność i regulacja

Kontakt ze zwierzęciem sprzyja byciu w chwili obecnej. Głaskanie, zabawa czy spacer działają regulująco i pomagają wyciszyć wewnętrzny niepokój, który jest częstym elementem ADHD u dorosłych. To jeden z prostych sposobów na obniżenie napięcia.

Kontakt ze zwierzętami jako forma terapii

Kontakt ze zwierzętami bywa też świadomie wykorzystywany w terapii. Istnieją ustrukturyzowane formy pracy z udziałem zwierząt, na przykład dogoterapia z psami, hipoterapia z końmi, felinoterapia z kotami czy alpakoterapia z alpakami. Prowadzone przez wykwalifikowanego terapeutę bywają wsparciem przy trudnościach z regulacją napięcia i pobudzenia, z impulsywnością, z regulacją emocji i z niepokojem, a przy hipoterapii także z koncentracją, koordynacją i utrzymaniem uwagi. To nie zastępuje diagnozy ani innych form wsparcia, ale dla wielu osób bywa wartościowym dodatkiem.

Bez przymusu

Warto pamiętać, że zwierzę to też zobowiązanie, a opieka nad nim wymaga konsekwencji. Nie dla każdej osoby z ADHD będzie to dobre rozwiązanie i nie ma w tym nic złego. To, co pomaga, jest indywidualne.