Co to jest ADD i czy nadal się je diagnozuje

ADD to skrót, który wciąż krąży w internecie i w rozmowach, ale w aktualnej diagnostyce już go nie używamy. Jeśli ktoś mówi, że ma ADD, najczęściej ma na myśli ADHD, w którym na pierwszy plan wysuwają się trudności z uwagą, bez wyraźnej nadruchliwości.

Skąd wzięło się ADD

Nazwa ADD, czyli Attention Deficit Disorder, pojawiła się w amerykańskiej klasyfikacji DSM-III w 1980 roku. Opisywano nią trudności z uwagą, w wersji z nadruchliwością albo bez niej. Już w 1987 roku, w poprawionej wersji DSM-III-R, zastąpiono ją nazwą ADHD. Od tamtej pory w klasyfikacji amerykańskiej nie ma osobnej jednostki ADD.

Od kiedy nie diagnozujemy ADD i czym je zastąpiono

W Polsce rozpoznanie stawia się według klasyfikacji ICD, a ta nigdy nie posługiwała się nazwą ADD. Starsza ICD-10 mówiła o zaburzeniach hiperkinetycznych, oznaczonych kodem F90, a obowiązująca dziś ICD-11 używa nazwy ADHD. Nazwa ADD to więc termin z dawnej klasyfikacji amerykańskiej, a nie polska diagnoza.

Dziś, według obu obowiązujących klasyfikacji, czyli DSM-5-TR i ICD-11, właściwą nazwą jest ADHD. DSM-5 opisuje je jako jedno rozpoznanie z trzema prezentacjami: z przewagą nieuwagi, z przewagą nadruchliwości i impulsywności oraz mieszaną. ICD-11 ujmuje ADHD podobnie całościowo. To, co dawniej nazywano ADD, to dziś ADHD z przewagą nieuwagi.

Co to znaczy w praktyce

Zmiana nazwy nie unieważnia Twoich trudności. Jeśli rozpoznajesz u siebie zaburzenia uwagi, roztargnienie, prokrastynację i chaos w organizacji, a nadruchliwość jest u Ciebie niewielka, to nie znaczy, że masz coś innego niż ADHD. To po prostu ADHD, w którym przeważa nieuwaga. Ta postać najczęściej długo pozostaje nierozpoznana, bo z zewnątrz nie rzuca się w oczy, i częściej dotyczy kobiet.