ADHD a zaburzenia lękowe

Zaburzenia lękowe często towarzyszą ADHD u dorosłych. Część tego lęku to reakcja na życie z nierozpoznanymi trudnościami, w którym łatwo o coś zapomnieć, spóźnić się albo nie dowieźć zadania. Ciągła czujność, żeby to nadrobić, z czasem zamienia się w napięcie, które nie odpuszcza.

Skąd bierze się lęk przy ADHD

Kiedy nie można polegać na własnej pamięci i organizacji, mózg wchodzi w tryb stałego kontrolowania. Sprawdzanie po kilka razy, wcześniejsze przygotowywanie się do wszystkiego i wyobrażanie sobie najgorszych scenariuszy to sposoby na uniknięcie kolejnej wpadki. Krótkoterminowo pomagają, na dłuższą metę podtrzymują lęk. Do tego dochodzi wrażliwość na ocenę i odrzucenie, która sama w sobie bywa bardzo obciążająca.

Kiedy objawy się nakładają

Wewnętrzny niepokój, gonitwa myśli i trudność z wyciszeniem występują i w ADHD, i w zaburzeniach lękowych. Rozróżnienie bywa trudne, bo jedno napędza drugie. Pomaga spojrzenie na przebieg i kontekst. W ADHD niepokój towarzyszy trudnościom z uwagą i organizacją od dzieciństwa, a w zaburzeniach lękowych na pierwszy plan wysuwa się sam lęk i jego objawy, także fizyczne.

Dlaczego warto sprawdzić oba obszary

Jeśli leczy się tylko lęk, a ADHD zostaje niezauważone, część trudności pozostaje. Z drugiej strony samo rozpoznanie ADHD nie usuwa nasilonego lęku, który może wymagać osobnej pracy. Dlatego w diagnozie patrzy się na całość. Jeśli rozpoznajesz u siebie i niepokój, i trudności typowe dla ADHD, warto sprawdzić to rzetelnie w ramach diagnozy ADHD u dorosłych.