Ślepota czasowa w ADHD

Ślepota czasowa to trudność z wyczuwaniem upływu czasu i z jego szacowaniem. Jest częsta w ADHD i tłumaczy wiele codziennych kłopotów, które z zewnątrz wyglądają na brak odpowiedzialności, a w rzeczywistości mają zupełnie inne podłoże.

Jak wygląda ślepota czasowa

Osoba ze ślepotą czasową często nie czuje, ile czasu minęło i ile jeszcze zostało. Skutki są konkretne.

• Spóźnienia mimo dobrych chęci, bo czas nagle ucieka.
• Złe szacowanie, ile coś zajmie, więc plany się nie domykają.
• Odkładanie przygotowań do ostatniej chwili, bo termin wydaje się odległy, aż nagle jest tuż tuż.
• Wpadanie w hiperfokus, w którym godziny mijają niezauważone.

Skąd się bierze

Mózg z ADHD słabiej korzysta z wewnętrznego poczucia czasu i mocniej reaguje na to, co dzieje się teraz. Stąd życie w trybie teraz albo nie teraz, w którym coś odległego w czasie prawie nie istnieje, dopóki nie stanie się pilne. To nie kwestia lekceważenia terminów, tylko tego, jak działa poczucie czasu.

Co pomaga

Pomaga uczynienie czasu widocznym na zewnątrz. Alarmy, minutniki, kalendarz z przypomnieniami i rozbijanie zadań na etapy z konkretnymi porami odciążają wewnętrzny zegar, na którym trudno polegać. Zrozumienie tego mechanizmu, na przykład w ramach diagnozy i dalszej pracy w coachingu, pozwala dobrać rozwiązania zamiast obwiniać się za spóźnienia.