ADHD a autyzm u dorosłych

ADHD i spektrum autyzmu bywają mylone, bo część trudności wygląda podobnie. Oba stany są neurorozwojowe, oba wpływają na uwagę, energię i relacje, i oba potrafią latami pozostawać nierozpoznane. Różnią się jednak tym, co leży u podłoża, dlatego rozróżnienie ma realne znaczenie dla wsparcia.

Co je łączy

Podobieństw jest sporo. W obu można spotkać trudności z uwagą, przeciążenie, maskowanie i wrażliwość na bodźce. W obu diagnoza często przychodzi w dorosłości. To dlatego jedno bywa mylone z drugim, a osoba latami czuje, że coś jest inaczej, nie umiejąc tego nazwać.

Co je różni

Największa różnica dotyczy potrzeb i ich kierunku. Mózg z ADHD szuka nowości, bodźców i zmiany, słabo znosi nudę i działa impulsywnie. Mózg autystyczny częściej potrzebuje przewidywalności, rutyny i jasnych zasad, a zmiana i chaos są dla niego obciążające.

Inaczej wygląda też trudność społeczna. W ADHD wynika głównie z impulsywności i rozproszenia, na przykład z przerywania czy gubienia wątku. W autyzmie to raczej inne odczytywanie sygnałów społecznych i większy wysiłek w rozumieniu niepisanych reguł.

Kiedy występują razem

ADHD i autyzm często współwystępują. Gdy cechy obu przenikają się mocno, mówimy o AuDHD. Wtedy potrzeby potrafią ciągnąć w przeciwne strony, bo jedna część szuka bodźców, a druga spokoju. To wyczerpujące i bywa mylące przy diagnozie.

Co zrobić

Bez rzetelnej oceny łatwo pomylić oba stany albo przeoczyć jeden z nich. Dlatego warto sprawdzić, co dokładnie dotyczy Ciebie. Możesz wybrać diagnozę ADHD, diagnozę autyzmu albo diagnozę łączoną, gdy nie wiadomo, co jest czym.